Dat was de jaarlijkse APK-keuring en ik ben weer helemaal goed bevonden!!!
Het blijft een vervelend onderzoek, platgeperste borsten, maar ik ben blij dat het kan, het geeft toch een stukje rust.
Het was wel een hele gezellige boel daar in het ziekenhuis:-).
Eerst naar de radiologie, aangemeld en toen in de wachtkamer. Daar zat een leuke leerkracht van de Ark waar ik muziekles bij heb gegeven, voordat ik ziek werd. Ik ben weer helemaal bij gepraat. Ik werd eerder geholpen, maar aangezien we toch een uur moesten wachten op de uitslag en hadden we alle tijd. Toen die leerkracht klaar was gingen wij naar het restaurant voor een kopje koffie/thee. Hier kwamen we een bekende uit de Pelgrimkerk tegen. Zij was ook voor de jaarlijkse borstcontrole, ze was alleen en erg nerveus zodoende gaven we haar, en onszelf, wat afleiding. Zij was wat eerder en ging dus ook eerder naar de afdeling chirugie waar de mammacare zich bevindt. Wij bleven even samen. Ook was hier nog een bekende uit de buurt.
Toen het tijd werd voor de uitslag gingen ook wij richting mammacare. Daar aangkomen zat Marieke Houtgraaf daar met haar moeder en haar broer, ook Joost kwam er nog bij. Het werd een gezellig gesprek over gifkikkers en een haan die mee ging boodschappen doen;-). Zij waren klaar en wij werden naar binnen geroepen.
Je ziet, het was een bijzondere ochtend.
Vanavond hebben we heerlijk met z'n allen gegeten, heel feestelijk!
Ik ben nu een maand thuis zonder werk, het moet erg wennen. Vervelen doe ik mij zeker niet, de dagen vliegen evengoed voorbij. Ik geniet erg van de piano en de viool, daar steek ik veel tijd in.
Afgelopen week heb ik voor het eerst vrijwilligerswerk gedaan voor Hart, de muziekschool. Publieksbegeleider, dat houdt in dat ik de klassen moet verzamelen, instructies geven en doorverwijzen naar het personeel van het gebouw waar de voorstelling wordt gegeven. Ik was 's morgens in de Stadsschouwburg waar de voorstelling "Koning van Katoren" was en 's middags was ik in de Toneelschuur, daar was "Peter Pan". Hele leuke voorstellingen, maar ook leuk om de kinderen zo enthousiast te zien, bij elkaar erg genieten.
Wim is ook erg druk op zijn werk, 4 dagen in Stedebroec en 1 dag in Heemskerk. Per 1 maart stopt het werk in Stedebroec, dan blijft Heemskerk over, daar heeft hij het erg naar zijn zin.
vrijdag 1 februari 2013
dinsdag 25 december 2012
Kerst
Als eerste wil ik iedereen hele fijne kerstdagen toewensen. We hebben een aantal kaarten verstuurd, helaas te laat, maar ook veel via de mail, dat is toch wel erg makkelijk.
Hierbij de kerstwensen voor de trouwe bloglezers.
We krabbelen hier steeds verder omhoog en kijken uit naar mooie dingen.
Afgelopen week heb ik afscheid genomen op mijn werk, het voelt heel onwerkelijk, alsof ik gewoon in januari weer verder ga, maar dat gaat dus niet gebeuren. Ik kreeg een mooie toespraak van mijn collega, we hebben een hele fijne tijd gehad samen en we vinden het beide erg moeilijk om afscheid te nemen. Ik zal er nog vaak komen omdat ik voorlopig nog vioolles heb, kan ik nog even buurten.
Ik kreeg 3 vioolboeken waar ik heel erg blij mee ben. Ik geniet enorm van de viool en de piano, ik heb er veel plezier in!! Ik zoek allemaal mensen om me heen om lekker muziek mee te maken en vind er dus ook meerdere, LEUK!!!
Verder voel ik me steeds meer de oude worden, ik kan weer wat dingen tegelijk doen, vergeet niet alles meer, nou ja......:-), ik zeg: "niet alles", soms dus nog wel. Afscheid nemen, kerstfeesten, kerstboodschappen en dan ook nog kerstkaarten..... daar gaat het dus fout, maar ik maak me er gelukkig totaal niet druk om:-)
Ik ben ook heerlijk veel afgevallen en ben weer op mijn oude gewicht, zelfs op mijn hele oude gewicht, dat voelt echt heel fijn!!!
Ook ben ik weer een ochtendmens, zoals ik altijd was, komt ook wel omdat Wim heeeeeel vroeg naar zijn werk moet, maar ik word dus andere dagen ook weer erg vroeg wakker en ja, dan ga je gewoon maar even een blog schrijven.
Ik moet het even onderbreken, we gaan zo naar de kerstdienst.
Hele fijne dagen toegewenst!!!
maandag 26 november 2012
Goede berichten
Zo, maar weer eens even "bijpraten".
Er is inmiddels heel veel veranderd, de grootste verandering is wel dat Wim weer hele dagen naar zijn werk is. Hij vertrekt zo rond half 7 en is 's avonds rond kwart voor 6 weer thuis, dat is 4 dagen. Op dinsdag werkt hij nog bij Sig, dan kunnen we uitslapen:-) en zelfs aan het einde van de dag nog samen koffie drinken. Vooral dat koffie drinken vind ik erg ongezellig om alleen te doen en sla ik dan maar over, thee is sneller.
Wim nam heel veel werk voor mij uit handen en nu moet ik het allemaal weer zelf doen. Het is goed om te merken dat dat heel goed gaat, het geeft me zelfs meer energie. Ik sta ook vroeg op, Wim gaat natuurlijk al om 6 uur zijn bed uit, een half uur later gaat Matthijs zijn bed uit en dan nog weer een uurtje later komt Ruben, tja, dan kan je er dus net zo goed uit gaan en lekker rustig wakker worden. Ik ben altijd al een ochtend-mens geweest. In mijn zieke periode was dat even weg en lukte het niet om zo vroeg op te staan, maar nu is dat dus weer terug.
Wat mijn werk betreft, 18 december neem ik afscheid. Het gaat een beetje vreemd, ze vragen of ik vrijwilligerswerk wil doen. Eén functie is publieksbegeleider, een soort gastvrouw, bij evenementen voor de scholen in het Patronaat of de Philharmonie of schouwburg of iets dergelijks. Hiervoor in de plaats krijg ik korting op mijn vioollessen, dat is misschien nog wel te doen. Maar ik ben ook hartelijk welkom om dezelfde werkzaamheden te komen doen wat ik nu ook doe, ik krijg tenslotte een uitkering, dus dan kan ik best wel komen werken. Tja, een beetje vreemd. Gelukkig krijg ik begeleiding van een out-placement bureau en kan ik daar met dit soort dingen terecht.
Ik vind het erg moeilijk om te bedenken welke werkzaamheden ik zou willen gaan doen en wat in mijn mogelijkheid ligt. De man van het out-placement bureau opperde al huiswerkbegeleider, is best wel leuk. Ik kan ook de zorg in gaan, daar liggen ook nog wel kwaliteiten van mij. Het wordt hard nadenken:-)
Inmiddels zijn al mijn extra kilo's er weer af en daar ben ik heeeeeel erg blij mee, weer een beetje mijn eigen lichaam terug. Ook mijn haar groeit weer een beetje, maar dat gaat wel heel langzaam hoor.
Morgen ga ik even kijken en zal ik er een foto van maken.
Ik heb pas geleden nog leuke foto's van de jongens gemaakt, een gezellige ochtend in het bos.
Er is inmiddels heel veel veranderd, de grootste verandering is wel dat Wim weer hele dagen naar zijn werk is. Hij vertrekt zo rond half 7 en is 's avonds rond kwart voor 6 weer thuis, dat is 4 dagen. Op dinsdag werkt hij nog bij Sig, dan kunnen we uitslapen:-) en zelfs aan het einde van de dag nog samen koffie drinken. Vooral dat koffie drinken vind ik erg ongezellig om alleen te doen en sla ik dan maar over, thee is sneller.
Wim nam heel veel werk voor mij uit handen en nu moet ik het allemaal weer zelf doen. Het is goed om te merken dat dat heel goed gaat, het geeft me zelfs meer energie. Ik sta ook vroeg op, Wim gaat natuurlijk al om 6 uur zijn bed uit, een half uur later gaat Matthijs zijn bed uit en dan nog weer een uurtje later komt Ruben, tja, dan kan je er dus net zo goed uit gaan en lekker rustig wakker worden. Ik ben altijd al een ochtend-mens geweest. In mijn zieke periode was dat even weg en lukte het niet om zo vroeg op te staan, maar nu is dat dus weer terug.
Wat mijn werk betreft, 18 december neem ik afscheid. Het gaat een beetje vreemd, ze vragen of ik vrijwilligerswerk wil doen. Eén functie is publieksbegeleider, een soort gastvrouw, bij evenementen voor de scholen in het Patronaat of de Philharmonie of schouwburg of iets dergelijks. Hiervoor in de plaats krijg ik korting op mijn vioollessen, dat is misschien nog wel te doen. Maar ik ben ook hartelijk welkom om dezelfde werkzaamheden te komen doen wat ik nu ook doe, ik krijg tenslotte een uitkering, dus dan kan ik best wel komen werken. Tja, een beetje vreemd. Gelukkig krijg ik begeleiding van een out-placement bureau en kan ik daar met dit soort dingen terecht.
Ik vind het erg moeilijk om te bedenken welke werkzaamheden ik zou willen gaan doen en wat in mijn mogelijkheid ligt. De man van het out-placement bureau opperde al huiswerkbegeleider, is best wel leuk. Ik kan ook de zorg in gaan, daar liggen ook nog wel kwaliteiten van mij. Het wordt hard nadenken:-)
Inmiddels zijn al mijn extra kilo's er weer af en daar ben ik heeeeeel erg blij mee, weer een beetje mijn eigen lichaam terug. Ook mijn haar groeit weer een beetje, maar dat gaat wel heel langzaam hoor.
En dan heb ik nog een zeeeeeer bijzondere ervaring te melden......
Mijn piano werd altijd gestemd door Rob Otto, nog uit de overlevering van mijn ouders. Nu is het zo dat een zoon van vrienden van ons inmiddels ook pianostemmer is bij Andriessen, hier in Haarlem. Al een poos denk ik dat het leuk zou zijn als hij onze piano komt stemmen. 2 weken terug ben ik daar eindelijk achteraan gegaan en afgelopen vrijdag kwam hij de piano stemmen. Ik had hem verteld dat ik 16 december een vioolconcertje bij ons thuis heb en dat de piano niet op de goede frequentie zit. Hij bekeek dat en inderdaad, normaal is hij gestemd op 442 en mijn piano is 440, dus te laag en dat is met violen niet zo fijn. Maar goed, hij heeft hem een klein stukje omhoog gestemd, iets beter te doen. Ook heeft hij het kraken van het pedaal verholpen, iets wat Otto niet wilde doen, hij was niet zo weg van onze piano. Toen hij klaar was en alles ingepakt had stond hij naar de piano te kijken en dacht diep na, zeer diep. Toen kwam het hoge woord eruit..... zij hadden een vleugel verkocht en kregen daarbij de piano van deze mensen. Het is geen topmerk, maar een zeer goede piano. Aangezien Andriessen alleen topmerken verkoopt doen ze er verder niets mee. Ze hadden onderling besloten dat als ze iemand kenden die ze heel blij konden maken met deze piano ze deze voor een symbolisch bedrag zouden verkopen. En Bart dacht zo dat deze piano hier heel goed zou passen!!!!!! Dus ik krijg een andere piano!!!! Het is gewoon niet te geloven, ik ben verschrikkelijk blij en zeeeeeer verrast!! Morgen ga ik even kijken en zal ik er een foto van maken.
Ik heb pas geleden nog leuke foto's van de jongens gemaakt, een gezellige ochtend in het bos.
vrijdag 12 oktober 2012
:-)!!:-)!!:-)Een baan
Weer gekke tekentjes, maar nu wel totaal de andere kant op.
Gisterochtend om 8.00 uur ging de telefoon, bureau "Maandag", of Wim er was, ze had goed nieuws. Wim stond onder de douche. Ik gaf aan dat hij na een kwartier wel zou bellen.
Wim bleef er erg rustig onder en wilde eerst rustig ontbijten. "Maandag" had niet zoveel geduld en belde zelf weer na een kwartier.
In augustus had Wim gesolliciteerd op een leuke functie, maar omdat uiteindelijk deze vacature eerst nog intern behandeld moest worden zou het nog wel even duren. Wim kreeg te horen dat er 2 kandidaten intern waren die op deze functie hadden gereageerd, dus weinig kans. Er waren alweer nieuwe vacatures en zelfs gesprekken, zelfs een baan voor 6 uur bij Sig. Dat was al een heerlijke stap en Wim had het daar erg naar zijn zin. Onderhand moest hij van het UWV wel door blijven solliciteren, want 6 uur is toch wel te kort!
"Maandag" belde dus met de vacature van augustus en de vraag of Wim nog beschikbaar was. Ja, dat was hij, dezelfde middag was daar een gesprek met "Maandag" en vervolgens een uitnodiging om vandaag om 10.00 uur dat gesprek aan te gaan. Eerst om half 9 in Alkmaar met "Maandag" en daarna samen naar Stedebroec. Het was een heel prettig gesprek, de klik was wederzijds. De vraag kwam waarom hij al zo lang thuis was. De richting waar Wim in zit is vrij specifiek. Dat hadden ze inderdaad ook gemerkt, want het was voor hun moeilijk om een geschikte systeembeheerder te vinden. Tja, en toen was het snel bekeken, Wim kreeg het nog te horen voordat hij weer vertrok!
Hij gaat 4 maanden voor "Maandag" werken, krijgt dan een auto van dat bedrijf, en als het wederzijds goed klikt komt hij na die 4 maanden in dienst van Stedebroec.
Nou, dat is wel een rede voor een feestje, een dubbel feestje!
Wim en Ad hebben de afgelopen tijd heel veel met elkaar opgetrokken, ze zaten in hetzelfde schuitje. Het dubbele feest is dat Ad afgelopen woensdag een nieuwe baan heeft gekregen!! Zeer bijzonder en zeer geweldig!!!! We gaan het met elkaar vieren!!!
Gisterochtend om 8.00 uur ging de telefoon, bureau "Maandag", of Wim er was, ze had goed nieuws. Wim stond onder de douche. Ik gaf aan dat hij na een kwartier wel zou bellen.
Wim bleef er erg rustig onder en wilde eerst rustig ontbijten. "Maandag" had niet zoveel geduld en belde zelf weer na een kwartier.
In augustus had Wim gesolliciteerd op een leuke functie, maar omdat uiteindelijk deze vacature eerst nog intern behandeld moest worden zou het nog wel even duren. Wim kreeg te horen dat er 2 kandidaten intern waren die op deze functie hadden gereageerd, dus weinig kans. Er waren alweer nieuwe vacatures en zelfs gesprekken, zelfs een baan voor 6 uur bij Sig. Dat was al een heerlijke stap en Wim had het daar erg naar zijn zin. Onderhand moest hij van het UWV wel door blijven solliciteren, want 6 uur is toch wel te kort!
"Maandag" belde dus met de vacature van augustus en de vraag of Wim nog beschikbaar was. Ja, dat was hij, dezelfde middag was daar een gesprek met "Maandag" en vervolgens een uitnodiging om vandaag om 10.00 uur dat gesprek aan te gaan. Eerst om half 9 in Alkmaar met "Maandag" en daarna samen naar Stedebroec. Het was een heel prettig gesprek, de klik was wederzijds. De vraag kwam waarom hij al zo lang thuis was. De richting waar Wim in zit is vrij specifiek. Dat hadden ze inderdaad ook gemerkt, want het was voor hun moeilijk om een geschikte systeembeheerder te vinden. Tja, en toen was het snel bekeken, Wim kreeg het nog te horen voordat hij weer vertrok!
Hij gaat 4 maanden voor "Maandag" werken, krijgt dan een auto van dat bedrijf, en als het wederzijds goed klikt komt hij na die 4 maanden in dienst van Stedebroec.
Nou, dat is wel een rede voor een feestje, een dubbel feestje!
Wim en Ad hebben de afgelopen tijd heel veel met elkaar opgetrokken, ze zaten in hetzelfde schuitje. Het dubbele feest is dat Ad afgelopen woensdag een nieuwe baan heeft gekregen!! Zeer bijzonder en zeer geweldig!!!! We gaan het met elkaar vieren!!!
donderdag 4 oktober 2012
###!!!:-(!!!####
###!!!:-( Vandaag te horen gekregen dat mijn dienstverband per 1 januari stopt!!!####:-(
Waarom???? Ik snap er werkelijk niks meer van!!
Nu zijn we dit jaar allemaal ontslagen geweest, Matthijs bij Action, maar werkt nu bij de Deka; Ruben bij Bijster, werkt nu bij de Praxis; Egbert bij het Beatrixtheater, zit nu nog op school; Wim zat al zonder werk, werkt nu 6-12 uur bij Sig, en dan ook ik nog.
Mijn leidinggevende zei dat ze er slapeloze nachten van heeft gehad, dat zal mij niet gebeuren.
Psalm 121:
Ik sla mijn ogen op naar de bergen,
van waar komt mijn hulp?
Mijn hulp komt van de Heer
die hemel en aarde gemaakt heeft.
Hij zal mijn voet niet laten wankelen,
hij zal niet sluimeren, mijn wachter.
Nee, hij sluimert niet,
hij slaapt niet,
de wachter van Israël.
De Heer is mijn wachter,
de Heer is de schaduw
aan mijn rechterhand:
overdag kan de zon mij niet steken,
bij nacht de maan mij niet schaden.
De Heer behoedt mij voor alle kwaad,
hij waakt over mijn leven,
de Heer houdt de wacht
over mijn gaan en mijn komen
van nu tot in eeuwigheid.
Waarom???? Ik snap er werkelijk niks meer van!!
Nu zijn we dit jaar allemaal ontslagen geweest, Matthijs bij Action, maar werkt nu bij de Deka; Ruben bij Bijster, werkt nu bij de Praxis; Egbert bij het Beatrixtheater, zit nu nog op school; Wim zat al zonder werk, werkt nu 6-12 uur bij Sig, en dan ook ik nog.
Mijn leidinggevende zei dat ze er slapeloze nachten van heeft gehad, dat zal mij niet gebeuren.
Psalm 121:
Ik sla mijn ogen op naar de bergen,
van waar komt mijn hulp?
Mijn hulp komt van de Heer
die hemel en aarde gemaakt heeft.
Hij zal mijn voet niet laten wankelen,
hij zal niet sluimeren, mijn wachter.
Nee, hij sluimert niet,
hij slaapt niet,
de wachter van Israël.
De Heer is mijn wachter,
de Heer is de schaduw
aan mijn rechterhand:
overdag kan de zon mij niet steken,
bij nacht de maan mij niet schaden.
De Heer behoedt mij voor alle kwaad,
hij waakt over mijn leven,
de Heer houdt de wacht
over mijn gaan en mijn komen
van nu tot in eeuwigheid.
zondag 30 september 2012
Afscheid
Even stilstaan bij mijn vader, vandaag zou hij jarig zijn.
Wim heeft het erg naar zijn zin op z'n werk. Het inwerken is erg lastig voor 1 dag in de week, daarom mag hij tijdelijk 2 dagen in de week werken. Hij is hier erg blij mee.
Matthijs heeft gister bij een wedstrijd korfbal zijn vinger gebroken. Gek hoor, hij is met 2 vrienden naar het ziekenhuis gegaan en heeft alles zelf afgehandeld, dus toch volwassen??:-)
Op de foto staat Matthijs, met het ijs om z'n vinger, naast Johan. Johan was de scheidsrechter en daarnaast staat Mariëlle, een teamgenoot van Matthijs en een dochter van Johan's broer, grappig is dat!!!
Op m'n werk gaat het prima, doe lekker allerlei klussen en wen aan het 3 ochtenden werken. Er is nog niets bekend hoe het verder gaat. Ik ben nu ook de muziekkast aan het sorteren, heel veel, en ook wel oud, liedmateriaal, erg leuk om te doen.
Vorige week hebben we afscheid genomen van onze jaren in de Pelgrimkerk.
Het was aangrijpend. Ik besefte dat het een veilige plek was waar we 32 jaar zijn geweest, nu stappen we daar uit. Toen de dienst begon vroeg ik me nog af waarom we dit deden, maar naarmate de dienst vorderde begreep ik het weer. We hebben een verlangen in ons hart om God te zoeken. Ik vergeleek het in een woord aan de gemeente, namens Wim en mijzelf, met onze caravan. Je plaatst de caravan achter de auto, je neemt je eigen spullen mee en je gaat op reis naar nieuwe plaatsen waar je nieuwe dingen ziet en leert. Zo gaan we op reis naar een nieuwe plek, we nemen onze eigen bagage mee en gaan nieuwe dingen zien en leren.
Sicco, de voorganger, sprak een kort woord naar ons, vervolgens sprak ik onze dank uit voor de jaren die we op deze veilige plek konden zijn en daarna zong de gemeente ons toe met: "Vrede van God." een erg mooi lied, ontroerend.
Na de dienst konden we veel hartelijke woorden, zoenen en knuffels in ontvangst nemen. Het was goed om het op deze manier af te sluiten.
Vandaag waren we weer in de pinkstergemeente, een enkeling wist van ons afscheid en heette ons welkom in deze gemeente. We zullen ons nu aanmelden als gastlid en zullen dan eerdaags in de gemeente voorgesteld worden. Het wordt een mooie reis en we gaan niet alleen!!
Wim heeft het erg naar zijn zin op z'n werk. Het inwerken is erg lastig voor 1 dag in de week, daarom mag hij tijdelijk 2 dagen in de week werken. Hij is hier erg blij mee.
Matthijs heeft gister bij een wedstrijd korfbal zijn vinger gebroken. Gek hoor, hij is met 2 vrienden naar het ziekenhuis gegaan en heeft alles zelf afgehandeld, dus toch volwassen??:-)
Op de foto staat Matthijs, met het ijs om z'n vinger, naast Johan. Johan was de scheidsrechter en daarnaast staat Mariëlle, een teamgenoot van Matthijs en een dochter van Johan's broer, grappig is dat!!!
Op m'n werk gaat het prima, doe lekker allerlei klussen en wen aan het 3 ochtenden werken. Er is nog niets bekend hoe het verder gaat. Ik ben nu ook de muziekkast aan het sorteren, heel veel, en ook wel oud, liedmateriaal, erg leuk om te doen.
Vorige week hebben we afscheid genomen van onze jaren in de Pelgrimkerk.
Het was aangrijpend. Ik besefte dat het een veilige plek was waar we 32 jaar zijn geweest, nu stappen we daar uit. Toen de dienst begon vroeg ik me nog af waarom we dit deden, maar naarmate de dienst vorderde begreep ik het weer. We hebben een verlangen in ons hart om God te zoeken. Ik vergeleek het in een woord aan de gemeente, namens Wim en mijzelf, met onze caravan. Je plaatst de caravan achter de auto, je neemt je eigen spullen mee en je gaat op reis naar nieuwe plaatsen waar je nieuwe dingen ziet en leert. Zo gaan we op reis naar een nieuwe plek, we nemen onze eigen bagage mee en gaan nieuwe dingen zien en leren.
Sicco, de voorganger, sprak een kort woord naar ons, vervolgens sprak ik onze dank uit voor de jaren die we op deze veilige plek konden zijn en daarna zong de gemeente ons toe met: "Vrede van God." een erg mooi lied, ontroerend.
Na de dienst konden we veel hartelijke woorden, zoenen en knuffels in ontvangst nemen. Het was goed om het op deze manier af te sluiten.
Vandaag waren we weer in de pinkstergemeente, een enkeling wist van ons afscheid en heette ons welkom in deze gemeente. We zullen ons nu aanmelden als gastlid en zullen dan eerdaags in de gemeente voorgesteld worden. Het wordt een mooie reis en we gaan niet alleen!!
zaterdag 15 september 2012
Veranderingen
Er zijn goede veranderingen te melden:
Wim heeft een baan voor 6 uur in de week, het begin is er!!! Hij werd gebeld door een oude bekende, Jan Batteram, zij hadden een vacature en Jan had aan Wim gedacht!! TOP!!! Het was allemaal snel geregeld en per 1 september is Wim daar begonnen. Het is weinig, maar het is fijn om zo weer een beetje in het werkproces terug te komen.
Heel leuk was de eerste dag. Wim kreeg een rondleiding om kennis te maken met de collega's. Hij liep een kantoor in en zag daar toen onze "oude" buurvrouw, Monique!! Dat was een hele leuke verrassing en goed om elkaar weer te zien. Ik hoop dat we elkaar weer gauw spreken!!
Ik had de afgelopen week een gesprek met mijn werkgever en de arbo-arts over de voortgang van mijn werkzaamheden. Want eigenlijk werk ik dus mijn volledige uren, dat zou betekenen dat ik volledig hersteld zou zijn, maar ik werk nog niet in mijn eigenlijke functie, dus dan ben ik nog niet hersteld. Ik zou januari, februari en maart weer voor 4 uur voor de klas, maar ik moet zeggen dat ik er best wel tegenop zag en ik denk dat mijn werkgever ook zijn twijfels had. Het speelt ook mee dat, gezien de crisis, de banen van mijn collega-muziekdocenten niet meer zeker zijn. Ook bij de administratie hebben 3 personen geen verlenging van hun contract gekregen. Dus alles bij elkaar moet er met mij ook wat gebeuren:-), dan maar een gesprek. De arbo-arts had eerst een gesprek met mijn werkgever, daarna met mij en vervolgens met ons allemaal. De arbo-arts was een prettige man die heel goed in de gaten had waar het om ging, kon zich goed inleven in de situatie van ons allemaal. Zijn advies was dat ik voorlopig beter af zou zijn op kantoor, dus helemaal even geen vooruitzicht naar de muzieklessen. Mijn werkgever is het daar mee eens en gaat voor mij zoeken naar een andere functie binnen het bedrijf met de mogelijkheid voor mij om me bij te scholen op dit gebied. Als er ooit weer de mogelijkheid zou zijn dat ik voor de klas zou kunnen, dan is daar altijd over te praten.
Aan één kant was dat een hele geruststelling voor mij, maar toch ook heftig om te zeggen dat ik voorlopig niet meer voor de klas ga. Geen liedjes meer zingen (zullen mijn jongens niet erg vinden), geen enthousiaste kinderkoppies meer, dat zal ik voorlopig missen, maar ik ben heeeeel erg blij dat er een mogelijkheid is om te blijven werken. Wat ik nu doe is zeer afwisselend, komende week mag ik assisteren bij workshops over de kinderboekenweek, toch nog in mijn straatje.
Ik werd benaderd om een liedbijlage te maken voor het muziektijdschrift "de Pyramide", ook erg leuk om te doen. Wie weet waar het allemaal op uitdraait!!!
Inmiddels is Matthijs ook weer naar school gegaan en komt er iets meer rust in huis, het is nog steeds té gezellig hier:-). In ieder geval zijn de nachten weer wat langer, i.p.v. 5.00 uur is het nu 1.00 uur, dat is al een hele vooruitgang:-) 2 weken terug werden we 's nachts uit ons bed gebeld omdat Matthijs onderweg naar het ziekenhuis was. Hij was met 2 biertjes in zijn hand voorover van de barkruk gevallen en kreeg de kruk op zijn rug. Hierdoor ging hij hyperventileren en aangezien hij iets te veel drank op had kreeg hij zijn ademhaling niet meer onder controle. Zijn vrienden hadden de politie erbij gehaald en die hadden toch maar de ambulance gebeld die Matthijs meenamen naar het ziekenhuis. Hij is daar onderzocht, gelukkig was er verder niets aan de hand en kon hij snel mee naar huis. Inmiddels begon het alweer licht te worden.
Je ziet, bij ons is het niet zo snel saai.
Hier nog een foto van Matthijs zijn verjaardag:
Spelletje doen bij Willem en Annelize in Deventer:
Met Jolanda en Wim varen op de Weerribben:
En dan nog even het ei van Barneveld, dit kwamen we onderweg tegen en ik kan mij nog heel goed herinneren dat ik hier als klein kind ben geweest:-)
Wim heeft een baan voor 6 uur in de week, het begin is er!!! Hij werd gebeld door een oude bekende, Jan Batteram, zij hadden een vacature en Jan had aan Wim gedacht!! TOP!!! Het was allemaal snel geregeld en per 1 september is Wim daar begonnen. Het is weinig, maar het is fijn om zo weer een beetje in het werkproces terug te komen.
Heel leuk was de eerste dag. Wim kreeg een rondleiding om kennis te maken met de collega's. Hij liep een kantoor in en zag daar toen onze "oude" buurvrouw, Monique!! Dat was een hele leuke verrassing en goed om elkaar weer te zien. Ik hoop dat we elkaar weer gauw spreken!!
Ik had de afgelopen week een gesprek met mijn werkgever en de arbo-arts over de voortgang van mijn werkzaamheden. Want eigenlijk werk ik dus mijn volledige uren, dat zou betekenen dat ik volledig hersteld zou zijn, maar ik werk nog niet in mijn eigenlijke functie, dus dan ben ik nog niet hersteld. Ik zou januari, februari en maart weer voor 4 uur voor de klas, maar ik moet zeggen dat ik er best wel tegenop zag en ik denk dat mijn werkgever ook zijn twijfels had. Het speelt ook mee dat, gezien de crisis, de banen van mijn collega-muziekdocenten niet meer zeker zijn. Ook bij de administratie hebben 3 personen geen verlenging van hun contract gekregen. Dus alles bij elkaar moet er met mij ook wat gebeuren:-), dan maar een gesprek. De arbo-arts had eerst een gesprek met mijn werkgever, daarna met mij en vervolgens met ons allemaal. De arbo-arts was een prettige man die heel goed in de gaten had waar het om ging, kon zich goed inleven in de situatie van ons allemaal. Zijn advies was dat ik voorlopig beter af zou zijn op kantoor, dus helemaal even geen vooruitzicht naar de muzieklessen. Mijn werkgever is het daar mee eens en gaat voor mij zoeken naar een andere functie binnen het bedrijf met de mogelijkheid voor mij om me bij te scholen op dit gebied. Als er ooit weer de mogelijkheid zou zijn dat ik voor de klas zou kunnen, dan is daar altijd over te praten.
Aan één kant was dat een hele geruststelling voor mij, maar toch ook heftig om te zeggen dat ik voorlopig niet meer voor de klas ga. Geen liedjes meer zingen (zullen mijn jongens niet erg vinden), geen enthousiaste kinderkoppies meer, dat zal ik voorlopig missen, maar ik ben heeeeel erg blij dat er een mogelijkheid is om te blijven werken. Wat ik nu doe is zeer afwisselend, komende week mag ik assisteren bij workshops over de kinderboekenweek, toch nog in mijn straatje.
Ik werd benaderd om een liedbijlage te maken voor het muziektijdschrift "de Pyramide", ook erg leuk om te doen. Wie weet waar het allemaal op uitdraait!!!
Inmiddels is Matthijs ook weer naar school gegaan en komt er iets meer rust in huis, het is nog steeds té gezellig hier:-). In ieder geval zijn de nachten weer wat langer, i.p.v. 5.00 uur is het nu 1.00 uur, dat is al een hele vooruitgang:-) 2 weken terug werden we 's nachts uit ons bed gebeld omdat Matthijs onderweg naar het ziekenhuis was. Hij was met 2 biertjes in zijn hand voorover van de barkruk gevallen en kreeg de kruk op zijn rug. Hierdoor ging hij hyperventileren en aangezien hij iets te veel drank op had kreeg hij zijn ademhaling niet meer onder controle. Zijn vrienden hadden de politie erbij gehaald en die hadden toch maar de ambulance gebeld die Matthijs meenamen naar het ziekenhuis. Hij is daar onderzocht, gelukkig was er verder niets aan de hand en kon hij snel mee naar huis. Inmiddels begon het alweer licht te worden.
Je ziet, bij ons is het niet zo snel saai.
Hier nog een foto van Matthijs zijn verjaardag:
Spelletje doen bij Willem en Annelize in Deventer:
Met Jolanda en Wim varen op de Weerribben:
En dan nog even het ei van Barneveld, dit kwamen we onderweg tegen en ik kan mij nog heel goed herinneren dat ik hier als klein kind ben geweest:-)
zondag 19 augustus 2012
Haakwerk
Helaas zit de vakantie er alweer op, ik moest even slikken toen Wim de caravan weer terug ging brengen, volgend jaar weer! We hebben een mooie tijd gehad, ook wel een bijzondere tijd, dat had ik de vorige keer nog niet geschreven.
We zijn ook een dagje naar Volendam geweest met een speciaal doel. 5 jaar terug had mijn vader nog een wens om met zijn broers in Volendam stoofaal te gaan eten. Aangezien hij niet zo goed meer was en zelf bijna niet meer in de auto reed, vroeg hij of ik mee wilde, dan kon ik rijden. Op de dag dat hij wilde kon ik niet, dat vond hij heel erg moeilijk, want het moest snel gebeuren, maar goed, hij ging ermee accoord dat het 2 weken later werd, het werd toen oktober.
Het was een leuke tijd, ik met zijn broers nog een stukje in Volendam gelopen, hijzelf kon dat niet meer, en toen lekker gegeten.
Nu wilde ik graag in ditzelfde restaurant weer stoofaal eten, ter nagedachtenis aan mijn vader. Van tevoren had ik niet een idee hoe ik dat zou ervaren, maar ik wilde het graag doen.
Het ontroerde me erg en ik moest wel een traan wegpinken. Ik heb niet veel bijzondere momenten met mijn vader gehad, maar dit is een zeer waardevol moment geweest.
En..... de stoofaal was heeeeeeeerlijk!!
Ik zou nog mijn activiteiten even laten zien, hierbij mijn haakwerk, inmiddels heb ik er drie gemaakt:-)
Dit was de eerste, gemaakt voor Ruben, erg vrolijk.
De tweede was voor Luc, die kon ik dus niet eerder op mijn blog zetten, het was een verrassing. Niet dat Luc dat in de gaten had, maar Dave en Ina wel:-)
Dit is dus de derde. Matthijs wilde er toch ook één. Het was wel grappig, voordat we op vakantie gingen had ik nog maar een paar vierkantjes gehaakt. Aangezien ik veel heb gehaakt op vakantie ging het toch wel snel en kreeg ik het idee om hem op zijn verjaardag af te hebben. Het was net niet gelukt, maar ik kon hem wel op z'n verjaardag afmaken! Het was echt een verrassing voor Matthijs.
Deze is wat rustiger, Matthijs had zelf dit ontwerp bedacht.
Het is eigenlijk best wel verslavend. Ik rust lekker uit en ik ben toch nog lekker bezig, je kan er heerlijk bij wegdromen of diep bij nadenken, muziek luisteren of zelfs een film kijken.
Ik geniet erg van de vakantie, nog 1 week, het kantoor begint een week eerder dan de scholen, tja, onderscheid moet er zijn:-) als vakleerkracht had ik 8 weken vakantie, nu dus "maar" 5.
Komende week gaan we nog een rondje Oost-Nederland, even de tijd nemen om een aantal vrienden te bezoeken.
De jongens redden zich makkelijk, zeker nu Matthijs ook volwassen is:-). Het was vorige week een groot feest, zijn 18e verjaardag! Heel erg gezellig met heel veel jongelui, 's middags al, toen een bbq en daarna nog in de tuin met de vuurkorf aan. Het was erg fijn dat het zulk mooi weer was, daardoor hadden ze heerlijk de ruimte buiten en aan het eind van de avond zijn ze nog (met veel kabaal) een poosje doorgegaan in de hekslootpolder, daar hadden de eenden dan ook nog wat gezelschap:-)
We zijn ook een dagje naar Volendam geweest met een speciaal doel. 5 jaar terug had mijn vader nog een wens om met zijn broers in Volendam stoofaal te gaan eten. Aangezien hij niet zo goed meer was en zelf bijna niet meer in de auto reed, vroeg hij of ik mee wilde, dan kon ik rijden. Op de dag dat hij wilde kon ik niet, dat vond hij heel erg moeilijk, want het moest snel gebeuren, maar goed, hij ging ermee accoord dat het 2 weken later werd, het werd toen oktober.
Het was een leuke tijd, ik met zijn broers nog een stukje in Volendam gelopen, hijzelf kon dat niet meer, en toen lekker gegeten.
Nu wilde ik graag in ditzelfde restaurant weer stoofaal eten, ter nagedachtenis aan mijn vader. Van tevoren had ik niet een idee hoe ik dat zou ervaren, maar ik wilde het graag doen.
Het ontroerde me erg en ik moest wel een traan wegpinken. Ik heb niet veel bijzondere momenten met mijn vader gehad, maar dit is een zeer waardevol moment geweest.
En..... de stoofaal was heeeeeeeerlijk!!
Ik zou nog mijn activiteiten even laten zien, hierbij mijn haakwerk, inmiddels heb ik er drie gemaakt:-)
Dit was de eerste, gemaakt voor Ruben, erg vrolijk.
De tweede was voor Luc, die kon ik dus niet eerder op mijn blog zetten, het was een verrassing. Niet dat Luc dat in de gaten had, maar Dave en Ina wel:-)
Dit is dus de derde. Matthijs wilde er toch ook één. Het was wel grappig, voordat we op vakantie gingen had ik nog maar een paar vierkantjes gehaakt. Aangezien ik veel heb gehaakt op vakantie ging het toch wel snel en kreeg ik het idee om hem op zijn verjaardag af te hebben. Het was net niet gelukt, maar ik kon hem wel op z'n verjaardag afmaken! Het was echt een verrassing voor Matthijs.
Deze is wat rustiger, Matthijs had zelf dit ontwerp bedacht.
Het is eigenlijk best wel verslavend. Ik rust lekker uit en ik ben toch nog lekker bezig, je kan er heerlijk bij wegdromen of diep bij nadenken, muziek luisteren of zelfs een film kijken.
Ik geniet erg van de vakantie, nog 1 week, het kantoor begint een week eerder dan de scholen, tja, onderscheid moet er zijn:-) als vakleerkracht had ik 8 weken vakantie, nu dus "maar" 5.
Komende week gaan we nog een rondje Oost-Nederland, even de tijd nemen om een aantal vrienden te bezoeken.
De jongens redden zich makkelijk, zeker nu Matthijs ook volwassen is:-). Het was vorige week een groot feest, zijn 18e verjaardag! Heel erg gezellig met heel veel jongelui, 's middags al, toen een bbq en daarna nog in de tuin met de vuurkorf aan. Het was erg fijn dat het zulk mooi weer was, daardoor hadden ze heerlijk de ruimte buiten en aan het eind van de avond zijn ze nog (met veel kabaal) een poosje doorgegaan in de hekslootpolder, daar hadden de eenden dan ook nog wat gezelschap:-)
maandag 6 augustus 2012
Vakantie in Edam
Zo, heerlijk vakantie vieren!! Nou ja, het is hier wel erg nat.
De eerste dagen waren heerlijk!! Edam is een heel leuk dorpje, echt of je heeeel ver weg bent. Op de kaasmarkt zijn heel veel nationaliteiten.
Heel erg leuk dat we daar Willem Andrea tegenkwamen met de notenkraam!
We hebben een leuke boerencamping gevonden vlak aan het markermeer. Deze foto is vanaf de dijk genomen.
We moeten daarvoor alleen even de dijk oversteken. Helaas is het nog geen weer geweest om daarin te zwemmen, maar pootjebaden was wel lekker.
Het is een kleine camping met een aantal vaste gasten. Deze mensen zitten er al een aantal jaar en organiseren elk jaar een visfestijn waarvan de opbrengst voor het Emma-kinderziekenhuis is. De moeder van onze buurvrouw, 76 jaar, loopt vele wandeltochten, waaronder ook de Nijmeegse vierdaagse, en laat zich sponseren voor dit kinderziekenhuis.
Afgelopen zaterdag was dit visfestijn! Ook wij waren van de partij.
Ze hadden 50 kilo mosselen gekocht.
Hierbij hadden ze zalm, haring, paling, kibbeling en scharretjes gekregen, echt heel veel. Voor degene die echt geen vis lustten was er ook nog patat met frikandel.
De ondergrond is dus heel erg nat:-(, maar dat mag hem de pret niet drukken, we genieten van een heerlijke rust. Slapen lekker, als het niet te hard regent en ik haak me suf:-)
Wim geniet van het koken op de skottel, "hij mag blijven!" zou mijn vader zeggen.
De eerste dagen waren heerlijk!! Edam is een heel leuk dorpje, echt of je heeeel ver weg bent. Op de kaasmarkt zijn heel veel nationaliteiten.
Heel erg leuk dat we daar Willem Andrea tegenkwamen met de notenkraam!
We hebben een leuke boerencamping gevonden vlak aan het markermeer. Deze foto is vanaf de dijk genomen.
We moeten daarvoor alleen even de dijk oversteken. Helaas is het nog geen weer geweest om daarin te zwemmen, maar pootjebaden was wel lekker.
Het is een kleine camping met een aantal vaste gasten. Deze mensen zitten er al een aantal jaar en organiseren elk jaar een visfestijn waarvan de opbrengst voor het Emma-kinderziekenhuis is. De moeder van onze buurvrouw, 76 jaar, loopt vele wandeltochten, waaronder ook de Nijmeegse vierdaagse, en laat zich sponseren voor dit kinderziekenhuis.
Afgelopen zaterdag was dit visfestijn! Ook wij waren van de partij.
Ze hadden 50 kilo mosselen gekocht.
Hierbij hadden ze zalm, haring, paling, kibbeling en scharretjes gekregen, echt heel veel. Voor degene die echt geen vis lustten was er ook nog patat met frikandel.
Het was echt heel gezellig allemaal. Alles ging goed tot we aan de 2e ronde van de loterij begonnen. Er kwam een hele donkere lucht aan, eerst druppels, maar al gauw werd het een stortbui!! En niet zo'n kleintje ook. We konden gelukkig in de kantine, maar we hadden geen tijd om buiten alles op te ruimen. Maar het eten was zo ongeveer klaar, dus dat gaf geen problemen meer:-)
Op facebook had ik al een foto gezet, maar onze voortent moest het ook ontgelden. Ik zal hem hier ook plaatsen.
De ondergrond is dus heel erg nat:-(, maar dat mag hem de pret niet drukken, we genieten van een heerlijke rust. Slapen lekker, als het niet te hard regent en ik haak me suf:-)
Wim geniet van het koken op de skottel, "hij mag blijven!" zou mijn vader zeggen.
woensdag 25 juli 2012
Bijzonder nieuws
Ja, bijzonder, dat is het best wel.
Afgelopen zondag hadden we op een bijzondere manier avondmaal in de gemeente, het werd buiten gehouden, bijzonder door het beginnende mooie weer en door de activiteiten van de komende week, n.l. Sonrise! (Het blijft een geweldig mooi gebeuren!!) Er lagen briefjes op de tafels en na de viering konden we op het briefje schrijven wat ons verlangen was voor de komende week.
Wim z'n eerste reaktie was "duidelijkheid voor de toekomst!"
Wim is nu bijna 2 jaar thuis, uit de ICT en dat is niet voordelig. Een paar weken terug had hij een aantal gesprekken in één week, hij kwam daarbij heel ver, als één van de twee bleef hij over, dat maakte heel wat los en ja, logisch, dan ga je van alles bedenken. Vervolgens hoorde hij van beide bedrijven niets meer....., dit was echt een enorme teleurstelling. Het zette hem ook aan het denken. De ene functie was een pittige baan, de vraag kwam bij hem op: "wil ik dit nog wel?? Eigenlijk weer helemaal opnieuw beginnen en me voor 200% inzetten??? Werkt dat nog wel???"
Toen kwam toch ons plan B weer naar voren, zullen we dan toch maar daar mee verder gaan? Toch met bekenden een gesprek aangegaan die met een boerderij opzetten bezig zijn. Dat was zeker een enthousiasmerend gesprek en we hadden toch het plan opgepakt om er mee verder te gaan, maar echt duidelijk was het ons toch niet.
Nu kwam de zondag en is het toch ons verlangen om een duidelijke keus te gaan maken.
We spraken een buurman, ook een tijd werkeloos geweest en nu bedrijfsleider van Karwei, had sinds kort een vaste aanstelling gekregen ondanks zijn leeftijd, 60 jaar. Wim zag dat ook wel zitten en ging zoeken op dit soort werk, en ja hoor, ook hier zijn vacatures, dus dan maar een poging wagen.
Dus dat kan ook nog:-)
Maar gister werd Wim opgebeld door een oude vriend, Jan Batteram, die naar de status van zijn werk vroeg. Al snel kwam naar voren dat hij op zoek is naar een medewerker bij systeembeheer, alleen maar voor 6 uur in de week. Wim toch een brief geschreven naar Jan persoonlijk en ja hoor, vanmorgen werd Wim opgebeld en vanmiddag had Wim al een gesprek en vervolgens zelfs de mededeling dat hij geselecteerd is en vrijdag gaan ze de arbeidsvoorwaarden bespreken en dan kan hij per 1 september beginnen!
Tja, het is een kleine functie, maar de ervaring leert dat zoiets verder kan rollen.
Zodoende blijft de zorg/woonboerderij toch nog even in de koelkast.
Ikzelf moet morgen naar de Arbo-arts, er wordt gekeken naar de mogelijkheden in mijn werk. Mijn collega's is ontslag aangezegd, niet dat er al meteen ontslagen zijn, maar de kans is aanwezig. Voor mij geldt dan een andere regel omdat ik nog in de ziektewet zit. Wel werk ik op kantoor mijn volledige uren, nu niet, vakantie, maar er wordt gekeken naar mijn mogelijkheden en de mogelijkheden van mijn baas, best spannend. Ik hoop eigenlijk dat ik een beetje een combinatie kan krijgen, een paar uur voor de klas en aanvullend kantoorwerk. Het kantoorwerk vind ik ook erg leuk, een leuke richting, de muziek.
Verder doe ik heel erg rustig aan en dat bevalt me heeeeel erg goed. Ik speel heel veel viool en vind dat erg leuk, ik ga zelfs een poosje op les. Nu heb ik niet zo'n goeie viool, maar ik leer het er een beetje op. Als iemand nog een goede viool weet houd ik me aanbevolen.
Ik haak me een slag in de rondte, de volgende keer zal ik er een foto van laten zien. De eerste, die voor Ruben bestemd is, is erg leuk geworden, zeer vrolijk! Nu ben ik er één voor Matthijs aan het maken, die wou er ook één. En tussendoor heb ik er nog een gemaakt, een kleinere, ook erg leuk. Maar de volgende keer dus een foto van alle 3.
Afgelopen zondag hadden we op een bijzondere manier avondmaal in de gemeente, het werd buiten gehouden, bijzonder door het beginnende mooie weer en door de activiteiten van de komende week, n.l. Sonrise! (Het blijft een geweldig mooi gebeuren!!) Er lagen briefjes op de tafels en na de viering konden we op het briefje schrijven wat ons verlangen was voor de komende week.
Wim z'n eerste reaktie was "duidelijkheid voor de toekomst!"
Wim is nu bijna 2 jaar thuis, uit de ICT en dat is niet voordelig. Een paar weken terug had hij een aantal gesprekken in één week, hij kwam daarbij heel ver, als één van de twee bleef hij over, dat maakte heel wat los en ja, logisch, dan ga je van alles bedenken. Vervolgens hoorde hij van beide bedrijven niets meer....., dit was echt een enorme teleurstelling. Het zette hem ook aan het denken. De ene functie was een pittige baan, de vraag kwam bij hem op: "wil ik dit nog wel?? Eigenlijk weer helemaal opnieuw beginnen en me voor 200% inzetten??? Werkt dat nog wel???"
Toen kwam toch ons plan B weer naar voren, zullen we dan toch maar daar mee verder gaan? Toch met bekenden een gesprek aangegaan die met een boerderij opzetten bezig zijn. Dat was zeker een enthousiasmerend gesprek en we hadden toch het plan opgepakt om er mee verder te gaan, maar echt duidelijk was het ons toch niet.
Nu kwam de zondag en is het toch ons verlangen om een duidelijke keus te gaan maken.
We spraken een buurman, ook een tijd werkeloos geweest en nu bedrijfsleider van Karwei, had sinds kort een vaste aanstelling gekregen ondanks zijn leeftijd, 60 jaar. Wim zag dat ook wel zitten en ging zoeken op dit soort werk, en ja hoor, ook hier zijn vacatures, dus dan maar een poging wagen.
Dus dat kan ook nog:-)
Maar gister werd Wim opgebeld door een oude vriend, Jan Batteram, die naar de status van zijn werk vroeg. Al snel kwam naar voren dat hij op zoek is naar een medewerker bij systeembeheer, alleen maar voor 6 uur in de week. Wim toch een brief geschreven naar Jan persoonlijk en ja hoor, vanmorgen werd Wim opgebeld en vanmiddag had Wim al een gesprek en vervolgens zelfs de mededeling dat hij geselecteerd is en vrijdag gaan ze de arbeidsvoorwaarden bespreken en dan kan hij per 1 september beginnen!
Tja, het is een kleine functie, maar de ervaring leert dat zoiets verder kan rollen.
Zodoende blijft de zorg/woonboerderij toch nog even in de koelkast.
Ikzelf moet morgen naar de Arbo-arts, er wordt gekeken naar de mogelijkheden in mijn werk. Mijn collega's is ontslag aangezegd, niet dat er al meteen ontslagen zijn, maar de kans is aanwezig. Voor mij geldt dan een andere regel omdat ik nog in de ziektewet zit. Wel werk ik op kantoor mijn volledige uren, nu niet, vakantie, maar er wordt gekeken naar mijn mogelijkheden en de mogelijkheden van mijn baas, best spannend. Ik hoop eigenlijk dat ik een beetje een combinatie kan krijgen, een paar uur voor de klas en aanvullend kantoorwerk. Het kantoorwerk vind ik ook erg leuk, een leuke richting, de muziek.
Verder doe ik heel erg rustig aan en dat bevalt me heeeeel erg goed. Ik speel heel veel viool en vind dat erg leuk, ik ga zelfs een poosje op les. Nu heb ik niet zo'n goeie viool, maar ik leer het er een beetje op. Als iemand nog een goede viool weet houd ik me aanbevolen.
Ik haak me een slag in de rondte, de volgende keer zal ik er een foto van laten zien. De eerste, die voor Ruben bestemd is, is erg leuk geworden, zeer vrolijk! Nu ben ik er één voor Matthijs aan het maken, die wou er ook één. En tussendoor heb ik er nog een gemaakt, een kleinere, ook erg leuk. Maar de volgende keer dus een foto van alle 3.
Abonneren op:
Posts (Atom)